Stop het pesten door creatieve lessen!

Haal het pesten uit de anonimiteit. Maak kenbaar dat er gepest wordt, door wie, met wie.

Zodra pesten niet in het geheim gebeurt maar aan iedereen bekend is haal je de macht weg van de pestkoppen. En zet je slachtoffers in hun kracht.

Zo geef je een duidelijke boodschap aan de hele school: hier wordt pesten niet geaccepteerd. Doe je het toch, dan volgen er consequenties!

Helaas is de praktijk op scholen vaak anders. En hebben we te maken met complexe problemen, zowel bij de pester als bij de gepeste leerling. Persoonlijke omstandigheden en karaktereigenschappen maken het niet gemakkelijk om het probleem bespreekbaar te maken zonder steeds met een vinger naar elkaar te wijzen.

Creatieve lessen kunnen hier een mooie oplossing bij zijn. Bijvoorbeeld door de “No blame methode”, waarbij de gepeste leerling zich kwetsbaar durft op te stellen voor de hele groep en zijn verhaal vertelt. Aandacht voor wat het met hem/haar persoonlijk doet, hoe het voelt om gepest te worden, staat voorop. Voorwaarde is dat de leerkracht pontificaal achter de leerling staat en letterlijk de leerling steunt. Alle leerlingen maken dan een helende, verzachtende, mooie tekening voor het slachtoffer. Om steun te bieden, kracht te geven, excuses te maken. Vaak hoor je achteraf dat de pestkoppen echt niet in de gaten hadden hoe het voor het slachtoffer was, hoe die zich voelde. Door de tekeningen die het slachtoffer als cadeautjes ontvangt krijgt het kind een andere status binnen de groep en wordt de hele groep gemobiliseerd om het pesten een halt toe te roepen en de leerling te steunen en helpen. Door voor elkaar te gaan tekenen leren kinderen elkaar veel beter kennen en kan er zonder de schuldvraag (blame) toch worden gewerkt aan een betere samenwerking in de groep. Werken aan een veilig groepsklimaat kan met creatieve opdrachten waarbij iedere leerling aan een tekening begint (bijvoorbeeld een groeimandala) en dat deze tekening een aantal keren wordt doorgeschoven naar een volgende leerling. Zo werken alle kinderen samen aan één eindproduct en ontstaat er onderlinge verbondenheid. Tot slot komt de tekening weer bij de oorspronkelijke leerling terecht en kan deze de tekening naar eigen idee afmaken. In deze ene opdracht komt zo samenwerking, verbondenheid, flexibiliteit, incasseringsvermogen, waardering e.d. naar boven en ontstaat er daadwerkelijk een veilig klassenklimaat waarin er niet gepest hoeft te worden om stevig in je schoenen te staan.

Artikel uit Stroom in Beeld

Impressie en ervaringen op het Tekentaal-Event op 7 april 2018

Workshop over rouwverwerking met kinderen door Corry Tas

Corry is leerkracht in het basisonderwijs. Daarnaast heeft ze haar eigen praktijk voor twee dagen in de week. We beginnen al vlot met een ontspannende tekenopdracht: vier krabbels waar we snaveltjes, vleugeltjes en poten aanzetten. Corry legt uit dat bij kinderen met een verlieservaring de veilige situatie verdwenen is en dus ga je veiligheid en ontspanning bieden. Helpen om bij zichzelf te blijven door binnen een kader te laten tekenen. Op deze manier langzaamaan ook de binnen- en buitenruimte verkennen: kinderen laten thuis vaak niet hun verdriet zien. Is het bij jou fijn, veilig en helend, dan komt er een gesprek op gang. Materiaal wat hierop aansluit is pastelkrijt. Wil er nog boosheid uit, dan is butsen, krassen een uitlaatklep. Corry deelt nog een ervaring met ons: laat zelf als volwassene zien hoe je je voelt. Dat is transparant en geeft een kind ook ruimte om zijn gevoelens te delen. Laatste boodschap: vertel een kind precies wat er is gebeurd met zijn of haar overleden dierbare. Anders kunnen er onnodig, angstige voorstellingen ontstaan.

Janny de Jong

 

Welke kleur kiest jouw kind?

erik 7.jpg

Wat klinkt dat zwaar: ‘tekentherapie voor kinderen’. Maar niets is minder waar.
Het tekenen is slechts een middel om kinderen los te krijgen uit vaste patronen.

Een tekening laat zien wat een kind bezighoudt en in welk ontwikkelingsstadium het kind zit. Zo zie je tekeningen van kinderen die bijvoorbeeld 10 jaar zijn, maar een periode hebben waarin ze tekenen als 7-jarigen. Dit is een signaal dat er iets aan de hand is.

Het mooie van tekentherapie is dat je de tekening met het kind kunt gaan analyseren en bewerken. Tijdens een sessie gaan we tekenen en schilderen. Ook het uiten van gevoelens komt aan bod. Hiervoor heb ik veel werkvormen en tekenopdrachten tot mijn beschikking. Juist het combineren van beweging en rollenspel met de tekening biedt verdieping en oplossingen. Tekenen is een basisbehoefte die kinderen hebben. Hiermee kunnen ze allerlei ervaringen verwerken en omzetten in nieuwe ontwikkelingen.
Welke kleur kiest jouw kind?
Meestal spreek ik zes sessies af: één om de hulpvraag goed te onderzoeken en nog vijf
vervolgsessies om tot verandering te komen. Meer of minder sessies kan uiteraard ook.

Pak een potlood en doe mee. De kleur die je kiest, zegt iets over je stemming, je cognitieve vaardigheden en je motoriek. Door iets toe te voegen, weg te halen of te veranderen, ontstaan nieuwe patronen en prachtige kunstwerken.
Maak je tranen zichtbaar bij rouw of verdriet.
Leer opkomen voor jezelf als je gepest wordt.
Laat zien dat je vrolijk bent of heel sterk. En dat allemaal door een tekening.
Wil je hier meer over weten of een afspraak maken?
Bel of mail!’

Vriendschap

Tom en JurreHoewel je misschien niet voor jezelf een grote rol ziet weggelegd in het proces naar wereldvrede, beginnen de meeste veranderingen – heel clichématig – in het klein met onszelf. Tekentherapeut Corry helpt kinderen door spel en beweging betekenis te geven aan hun woorden en emoties. Hierdoor kunnen veranderingen plaatsvinden in gedrag, gevoel en mindset (je gedachten over situaties en gebeurtenissen). Een voorbeeld uit de praktijk van Corry: twee jongens hebben al een tijd ruzie en weten niet hoe ze die moeten oplossen. Ze vermijden het contact met elkaar, maar hebben hier allebei verdriet van en lijden in stilte. De jongens zitten tegenover elkaar en krijgen een potlood. Het is de bedoeling dat ze op hetzelfde blad halve cirkels gaan tekenen, naar elkaar toe. Aarzelend beginnen ze. En dan gebeurt er iets magisch: op het moment dat de jongens door elkaars lijnen gaan tekenen, maken ze contact, zónder vervelend gevoel. Op dat moment staan de jongens open voor het oplossen van de ruzie. Ze willen dolgraag bij elkaar ‘op visite’ in de tekening en tekenen verder, totdat ze elkaars kern raken. Gaandeweg vertellen de jongens over hoe de ruzie is begonnen. Ze ontdekken dat de ander ook zo verdrietig is door de ruzie, die ooit met iets heel kleins begon… En nu? Ze lachen naar elkaar en zijn weer (voorzichtig) vrienden geworden. Dit voorbeeld laat zien dat je soms een klein duwtje in de rug nodig hebt om de stap naar elkaar toe te zetten. Heb jij hier hulp bij nodig, bel of mail gerust!

Kinderen met faalangst

faalangst foto

 

Na de zomervakantie gaan veel kinderen naar een nieuwe groep. Dat kan heel spannend zijn. Niet alle kinderen gaan met plezier naar school. Bijvoorbeeld omdat ze zichzelf niet goed genoeg vinden. Signalen van faalangst kunnen zijn: een negatief zelfbeeld, slecht tegen kritiek kunnen, een afwachtende houding, veel vragen stellen of veel bevestiging nodig hebben. Hoe vaak we ook deze kinderen vertellen dat ze het wel kunnen, het helpt niet om het zelfvertrouwen te laten groeien.

Waar ligt de sleutel tot een positieve verandering in hun denken zodat ze hun angst kunnen achterlaten? Door te ervaren dat hun inspanningen tot succes leiden. Dit kan door het stellen van haalbare doelen, in kleine stapjes. Kinderen gaan zelf oplossingen zoeken door te vragen naar: “Wie kan jou helpen?”  “Wat heb je nodig?“ “Hoe is het eerder gelukt?” Dit zichtbaar maken helpt enorm. Faalangstige kinderen zeggen vaak: “Ik kan het toch niet.” Volwassenen helpen door dat om te buigen naar nieuwe gedachten: “Ik kan het nóg niet, maar door te oefenen gaat het lukken.” “Ik vraag het nog een keer, dan snap ik het beter.”

Tijdens tekentherapie laat ik kinderen tekenen waar ze bang voor zijn. En dan gaan we in gesprek. “Wat heb je getekend?” “Wat is er goed in je tekening en wat klopt er nog niet?“ “Wat kun je doen om het te veranderen?” Kinderen zien de kern van hun probleem en komen tot nieuwe oplossingen m.b.t. hun faalangst. We gunnen alle kinderen dat ze deze ontdekkingsreis durven te gaan ondernemen.

teken-taal

Teken-taal

Mensen tekenden in de oertijd al op rotsen en kleding. Het is een directe en natuurlijke manier om dat, wat van binnen leeft en belangrijk is, te laten zien. De hele dag zien, horen, voelen en ruiken we allerlei informatie die bij ons binnenkomt en deze verwerken we tot beelden. 

Onbewust verwerken en interpreteren we  zintuiglijke prikkels. We geven er be-teken-is aan. We selecteren wat belangrijk is.  Alles wat je zichtbaar maakt in een tekening, beeld, schilderij of collage, geeft je innerlijke beelden weer. Een tekentherapeut helpt je om die beelden te ontleden en kenbaar te maken. Je ontwikkelt je fantasie en je voorstellings­vermogen en werkt tegelijkertijd aan kunst­zinnige expressie. Je onderzoekt wat je gemaakt hebt: ‘Wat zegt de tekening over mij? Wat is mijn kracht en wat is mijn behoefte op dit moment?’ De tekentherapeut helpt je je tekorten om te zetten in wensen, emoties of dromen. Door het hele lijf in te zetten en beide hersenhelften te stimuleren, kom je meer in balans en leer je jezelf beter kennen.

De oplossing voor veel problemen ligt niet in het oefenen van vaardigheden, maar vooral in het accepteren van je eigen tekortkomingen: ‘Waar ben ik goed in en waar moet ik nog wat meer ontwikkelen? Wat is er zichtbaar in de tekening en wat ontbreekt er? Hoe komt dit? Waar liggen mijn sterke punten en waar mijn zwakheden?’ Je leert betekenis geven aan je werkstuk en gaat daarmee aan de slag.

Je staat sterker als je jezelf beter begrijpt.

Dat is wat teken-taal met je doet. Dat is eng en heel bevrijdend tegelijk!

Van boosheid tot harmonie

Kinderen voelen haarfijn aan wat er speelt in hun omgeving. Ze zuigen alles wat er gebeurt op als een spons. Kinderen houden ons ook een spiegel voor. Ze imiteren gedrag of reageren precies tegenovergesteld: door zich terug te trekken, door stil te worden of door extra lief te zijn. Maar ook door veel te huilen, snel boos te worden of meer aandacht te vragen.
Ouders worden geconfronteerd met gedrag waar ze geen weg mee weten. Wat moet je met steeds terugkerende driftbuien van je kind?
Het raakt je als ouder wanneer je kind steeds boos wordt en de sfeer in huis beïnvloed wordt.
Het maken van een krastekening kan ontzettend opluchten. Er zit zoveel energie in het krassen, dat het kind daarna rustig wordt. Dan komt er ruimte voor verwerking en verandering.
De mooie elementen in de krastekening kunnen we accentueren. Hiermee erkennen we het gevoel ‘boosheid’ en we leren het kind dat het hiermee kan omgaan zonder de omgeving te schaden.
Ook leuk is een potje vechten met je vader op papier. Daarbij neem je allebei een kleurpotlood en ga je het gevecht aan. Je mag hierbij veelvuldig botsen. Na een poosje neemt de energie af en is de strijd voorbij. Soms kan een kleine verandering al een heel groot verschil maken door oprechte aandacht voor boosheid. Als boosheid er mag zijn, voelt een kind zich niet afgewezen. Het kan zelfs de sleutel tot een harmonieus gezin zijn.
Wil je meer weten over het gedrag van jouw kind of wil je tips om met je kind te tekenen? Neem dan contact op!